╰» αвσυт мє

My photo
Mumbai, Maharashtra, India
एकटी स्वप्न माज़ी, मी स्वप्नातही एकटा. एकट्यांची ही गर्दी, या गर्दीत मी एक एकटा......मी स्वप्निल....

Thursday, February 5, 2009

एक रुपयाचा विचार करणार मन




एक रुपयाचा विचार करणार मन
आता हजार रुपयेही उडवु लागलय
छोट्या दुकानात घुटमळणार् पाऊल
आता ए.सी शोरूम कडे वळु लागलय्...
कारण
आता माझ standard वाढु लागलय...

पाणीपुरीचा आस्वाद घेणार मन
आता McDonald's चा pizza खाऊ लागलय्
कसाटा खाण्याऱ्या जीभेवर हल्ली
महागड Ice-cream विरघळु लागलय...
कारण
आता माझ standard वाढु लागलय...

"वन रूम kitchen"मध्ये राहणार मन
आता प्रशस्त flatसाठी धडपडु लागलय्
लोकलच्या गर्दित धक्का खाता खाता
आता Mercedes-Benz मधुन स्वारी करु लागलय्...
कारण
आता माझ standard वाढु लागलय...

जे मिळेल त्यात समाधान् मानणार मन
आता थोडं choosy बनु लागलय
स्वप्नात बघितलेल्या दुनियेला खऱ्याआर्थाने
आता प्रत्यक्षाच स्वरुप् येऊ लागलाय्...
कारण
आता माझ standard वाढु लागलय...

तसं तर् गरीबी आणि श्रीमंतीने
समानतेनेच घरी पाणी भरलय...
पण श्रीमंतिपेक्षा गरिबीमुळे जीवनाला
कसं जगायच हे कळलयं...
म्हनुणच ...
कदाचित मनाप्रमाणे अंगातलही बळ वाढलय...
कारण ...
आता माझ standard वाढु लागलय...

तू...

सर्व काही आठवणी आता कश्या मागच्या मार्गावर राहिल्यात..
पण तू अजुनही मनावर राज्य करतेस..
सारे काही विसरन्याच्या मार्गावर असताना
अजुनही तू एक हसू ओठांवर सोडतेस..
अजुनही वेडसरपना गेलाय नाही ..
शहानपण अंगि आले असुनही कुठेतरी
ह्रदयाच्या कोपर्‍यात तू तशीच आहे जशी होतीस ..
आधी कसे तू मी सोबत असताना वातावरण मंतारून जायचे ..
मिठीत असताना तू सारे मंद होउन जायचे ..
आजही खास असे काही बदलले नाही ..
बदलली ती मने फक्त .. बदलल्यात त्या वाटा फक्त ..
पण इतकाच हा बदलाव काफी असतो माणसांना माणसांशी तोडण्यासाठी...
आज उरलीत तितकीच श्वासे जितकी तू देऊन गेलीस ..
कदाचित आठवले तर आठव तुला दिलेले मी एक वचन ..
बस तितकेच माझ्या सोबत आहे ..
सारे काही कदाचित फार दूर राहून जाईल ..
आठवनिंना विसर आणि विसरतांना आठवणी येणारच ..
चुकलेल्या या प्रेमाच्या वळनाला एखाद्या जन्माला वळ्न मिळाणाराच ..
तू ज़ख्मा जरी दिल्यास तरी त्यावरही प्रेम असणारच ..
तुझ्या माझ्या झालेल्या चुकांना कुठेतरी माफ़ी होणारच ..
तू दूर कुठेही रहा पण अपी चेतन मधे आणि
माझ्या कवितांना मधे तुझा सहवास कायम राहणारच ...

आठवतेस तु...


न चुकता करावा तुला फोन
मग,उगाच तु चेष्टा करुन बोलावं
बोलता-बोलता असाच वेळ निघुन जावा...
याक्षणी आठवतेस तु...

फोने हाती घेतल्यावर बघाव
तु पाठवलेला जुनाच एखादा 'मेसेज'
बघुन मग असाच विचार करत बसाव...
याक्षणी आठवतेस तु...

एखादया दिवशी पहावी वाट
करशील तु फोन म्हणुन,तुज़ मात्र
वेळ नाही बोलु आपण नतंर...
याक्षणी आठवतेस तु...

तुझ नेहमीच खट्याळ बोलणं
माझ मात्र नेहमीच तुला रागावणं
पण तरीही तुझं शांत बसणं...
याक्षणी आठवतेस तु...

मित्र म्हणुन काय नाही केलस तु
माझं मात्र 'मी असाच आहे'
पण तरीही सागण्याचा तुझा प्रयत्न असणं....
याक्षणी आठवतेस तु...

नेहमीच तुझं प्रेमानं बोलणं
मझं मात्र नेहमीच टोचुन बोलणं
तरीही तु एकुन घेण्याच मोठेपण असणं...
याक्षणी आठवतेस तु...

डोळ्यातील अश्रुही थांबेना आज
रुसलेत तेही माझ्यावर
मी ही अश्रुची चादर पाघंरणार मनावर...
याक्षणी आठवतेस तु..



तु परत येऊ नकोस..............



तु परत येऊ नकोस,
जुन्या आठवणी जागवायला,
आधीच खुप दिवस लागलेत,
मनावरील जखमा भरायला.....

दुःख अंतरी दाबुन,
एकांतामध्ये रडत असतो,
म्हणुनच का कोणास ठावुक,
सर्वांसोबत हसत असतो.....

तु आयुष्यात परत येऊ नकोस,
तुझे स्थान मिळवायला,
आधीच फार वेळ लागलाय,
त्या सर्व आठवणी विसरायला.....

पण...
काहीही असले तरी........

तुला शोधायला तरी,
नजर माझी फिरत असते,
आकाशीचा चंद्र पाहील्यावर,
तुझीच आठवण दाटुन येते......

तुला विसरण्याचा,
आत्ता कुठे मी प्रयत्न करतोय,
पण ही कवीता लिहीता लिहीता,
पुन्हा तुलाच गं मी आठवतोय..